14- سالن کشتارگاه باید دارای شیبی به میزان دو درصد به طرف آبروها باشد.

15- وجود حمام و دوش و دستشویی به تعداد کافی در کشتارگاه ضروری است.

16- کارگران باید دارای کارت بهداشتی باشند و در مواقع کار از روپوش مخصوص استفاده نمایند.

17- تجهیزات و ساختمان سالنهای کشتارگاه باید به نحوی باشد، که ورود پرندگان و حشرات، و جوندگان به داخل آن امکان پذیر نباشد.

18- به منظور شستشو و ضدعفونی وسایل حمل و نقل باید محلی در نظر گرفته شود.

ضوابط صدور پروانه جهت کشتارگاههای صنعتی دام و طیور

الف- ضوابط صدور پروانه تأسیس کشتارگاه صنعتی دام وطیور

1- ظرفیت: حداقل و حداکثر ظرفیت بر حسب نیاز منطقه و پیشنهاد کمیسیون استانی و با تائید کمیسیون مرکزی تعیین می گردد.

2- زمین: حداقل مساحت زمین مورد نیاز برای احداث کشتارگاه، باید سه برابر مساحت زیربنای ساختمانهای آن باشد.

3- طرح و نقشه: جهت صدور پروانه تأسیس، ارائه طرح و نقشه توسط متقاضی، الزامی است.

نقشه الگویی یک نمونه از هریک از کشتارگاههای دام و طیور، منضم به نظام است. ارقام ارائه شده در این نقشه ها می تواند به متقاضیان در تهیه طرح و نقشه مورد نظر کمک کند، لیکن در هر صورت، طرح و نقشه کشتارگاههای صنعتی دام و طیور، باید دارای مشخصات زیر باشد:

1- دیواره اصطبل انتظار دام، باید از کف سالن به ارتفاع 2/1 تا 2 متر سیمانکاری و کف آن از مصالح غیرقابل نفوذ ساخته شده باشد.

2- ارتفاع آبشخور در اصطبل انتظار دام، باید بین 30 تا 50 سانتیمتر باشد.

3- در سالن آماده سازی فرآورده های دامی باید تجهیزات لازم مانند: پاتیلهای آبجوش، شاخ بر و مو پاک کن جهت تهیه کله و پاچه، دستگاه سیرابی، دستگاه روده پاک کنی جهت تهیه روده، سینی مخصوص و قلابهای پایه دار برای حمل و آویزان کردن دل و جگر موجود می باشد.

4- ساختمان مجاری فاضلاب و کانالهای مخصوص حمل اندرونه و غیره باید طوری تعبیه شوند که شیب مناسب داشته باشند و نظافت آنها به آسانی انجام گیرد.

5- برای هریک از سالنهای مربوط به پوست، روده، کله و پاچه، سیرابی پاک کنی و دل وجگر باید ناودانهای انتقال جداگانه ای در نظر گرفته شود.

6- برای جداکردن و نگهداری دامهای مشکوک، وجود جایگاه قفلداری در کشتارگاه ضروری است.

7- برای منجمد کردن گوشتهای آلوده به انگل، وجود سردخانه مجزا و مخصوصی در کشتارگاه ضروری است.

8- برای ارائه خدمات دامپزشکی، وجود اتاق مجهز اختصاصی در کشتارگاه ضروری است.

9- تجهیزات سالن کشتار دام، که باید با تعدادی دام کشتاری، ساعات کار و تعداد کارگران متناسب باشد، به شرح ذیر است:

تجهیزات بیهوشی، جراثقال، کمپرسور باد و تجهیزات مربوط به آن، قلاب، اره الکتریکی، دوش شستشوی لاشه، ترازو، چرخ دستی، سینی، میز استریلیزاتور، ابزار کشتار، دستگاه تهیه بخار آب، کوره لاشه سوز و وسایل حمل گوشت.

10- در صورتی که پوست کندن بر روی برانکارد (گهواره) انجام می شود، جنس آن باید از نوع ضدرنگ باشد. و ارتفاع آن اندازه ای باشد، که لاشه با زمین تماس پیدا نکند.

4- فواصل: رعایت فاصله در خصوص دامداریها و واحدهای مشابه و غیر مشابه و همچنین، مناطق مسکونی، عوارض تأسیساتی برای مفاد مندرج در جدول، فواصل الزامی است.

ب- ضوابط صدور پروانه بهره برداری برای کشتارگاه های صنعتی دام و طیور

صدور پروانه بهره برداری جهت کارخانجات خوراک دام، سردخانه ها، مجتمع های کشتارگاهی و کشتارگاهها، با هماهنگی اداره کل صنایع و سازمان جهادسازندگی استان و واحدهای ذیربط صورت می گیرد. در کلیه موارد مذکور، صدور مجوز بهداشتی برابر قانون سازمان دامپزشکی انجام خواهد شد و بدون مجوز بهداشتی، امکان راه اندازی و بهره برداری از واحدهای نام برده میسر نیست.

ضوابط صدور پروانه جهت مجتمعهای کشتارگاهی دام و طیور

الف- ضوابط صدور پروانه تأسیس مجتمعهای کشتارگاهی دام و طیور

1-ظرفیت: حداقل و حداکثر ظرفیت تأسیس مجتمعهای کشتارگاهی براساس تعداد دام منطقه و توجیه اقتصادی آن با پیشنهاد کمیسیون استانی و با تائید کمیسیون مرکزی تعیین می گردد.

2-زمین: حداقل مساحت زمین مورد نیاز برای احداث مجتمع کشتارگاهی باید سه برابر مساحت زیربنای ساختمانهای آن باشد.

3-طرح و نقشه: جهت صدور پروانه تأسیس ارائه طرح و نقشه توسط متقاضی الزامی است.

مجتمع کشتارگاهی دام، شامل: مجموعه ای از میدان دام کشتاری، کشتارگاه صنعتی دام ( سالنهای انتظار، سالن کشتار، اطاق سرد)، تونل انجماد، سردخانه، تجهیزات تبدیل ضایعات، آماده سازی فرآورده ها و ... می باشد.

مجتمع کشتارگاهی طیور، شامل: مجموعه ای از قسمت پذیرش، سالن کشتار، بسته بندی، تونل انجماد، سردخانه، تجهیزات تبدیل ضایعات و سیستم تصفیه فاضلاب می باشد.

مشخصات فنی هر یک از اجزای مجتمع کشتارگاهی تابع ضوابط قید شده مربوط به خود، در این نظام است.

4- فواصل: رعایت فواصل ما بین تأسیسات مورد نیاز در داخل مجنمع الزامی نیست. رعایت فاصله در خصوص دامداریها و واحدهای مشابه و غیر مشابه و همچنین مناطق مسکونی، عوارض جغرافیایی و تأسیساتی، برابر مفاد مندرج در جدول فواصل در مورد کشتارگاهها می باشد.

ب-ضوابط صدور پروانه بهره برداری برای مجتمعهای کشتارگاهی دام و طیور

صدور پروانه بهره برداری جهت کارخانجات خوراک دام، سردخانه ها، مجتمعهای کشتارگاهی و کشتارگاهها با هماهنگی اداره کل صنایع و سازمان جهاد سازندگی استان و واحدهای زیربط، صورت می گیرد. در کلیه موارد مذکور، صدور مجوز بهداشتی برابر قانون سازمان دامپزشکی انجام خواهد شد. بدون مجوز بهداشتی، امکان راه اندازی و بهره برداری از واحدهای نام برده، میسر نیست.

تأسیسات و تجهیزات

برخی از تاسیسات و تجهیزات ضروری و مورد نیازی که بایستی در هنگام احداث یک دامداری یا کشتارگاه مدنظر قرار گرفته و جهت ساخت آنها اقدام گردد به شرح ذیل می باشند:

1- قسمت معدوم کردن ضایعات

به منظور معدوم کردن تلفات و ضایعات در کلیه واحدهای دامداری، کارخانجات جوجه کشی و کشتارگاهها، باید نسبت به حفر چاه تلفات، نصب کوره لاشه سوز، دفن یا تحویل آنها به مراکز تبدیل ضایعات با رعایت کلیه شرایط بهداشتی اقدام شود.

تبصره: در هر صورت کلیه واحدهای دامداری، کارخانجات یا کشتارگاهها باید نسبت به تبدیل، محو یا دفن تلفات و ضایعات خود، به نوعی که باعث شیوع بیماری یا انتشار آلودگی نشود، اقدام کنند.

2- بخش تصفیه فاضلاب

تصفیه فاضلاب دامداریها و کارخانجات بر حسب مورد، دارای ضوابط مشروحه زیر خواهد بود:

1- در نقاطی که آبهای تحت الارضی پائین باشد و در اطراف گاوداری، زمین کشاورزی وجود داشته باشد، گاوداری باید دارای سیستم جمع آوری فاضلاب از سالن شیردوشی، محل پرورش گوساله و زایشگاه باشد و فاضلاب مزبور، جهت کاهش بار آلودگی و رسوب مواد معلق به حوضچه ترسیب هدایت شود و پس از رسوب گیری در حوضچه های مزبور، به زمینهای کشاورزی جاری گردد.

2- در گاوداریهایی که آبهای تحت الارضی پایین باشد و در اطراف گاوداری زمین کشاورزی وجود نداشته باشد، فاضلاب باید پس از عبور از حوضچه های ترسیب، به چاه فاضلاب هدایت شود.

3- در نقاطی که آبهای تحت الارضی بالا باشد و در اطراف گاوداری زمین کشاورزی وجود داشته باشد، فاضلاب باید به حوضچه های ترسیب هدایت شود و پس از 24 ساعت توقف در حوضچه های مزبور، همراه با آبهای کشاورزی در زمینهای زراعتی جاری گردد.

4- در نقاطی که آبهای تحت الارضی بالا باشد و در اطراف گاوداری زمین کشاورزی وجود نداشته باشد، فاضلاب باید به حوضچه های ترسیب هدایت و پس از 24 ساعت توقف، توسط دستگاه تخلیه به محل مناسب دیگری حمل شود.

5- در خصوص گاوداریهای کوچک و سایر دامداریها و کارخانجات جوجه کشی و میادین دام، بسته به شرایط جغرافیایی و اقلیمی و نوع دام و شیوهُ بهره برداری، فضولات باید به نوعی جمع آوری و خارج شوند، که باعث آلودگی واحد یا محیط زیست اطراف نگردند.

6- فاضلاب کشتارگاهها، باید پس از تصفیه کامل حیاتی و تولیدی، در زمینهای کشاورزی یا چاه فاضلاب، برحسب امکانات جاری شود.

7- تخلیه فاضلاب کلیه دامداریها، کارخانجات و کشتارگاهها به رودخانه، آب بندان، دریا و دریاچه ممنوع می باشد. در مواقع اضطراری، با نظر موافق کارشناسی محیط زیست بلامانع است.

3- لوازم و وسایل

1- کلیه دامداریها باید ، مجهز به تأسیسات و لوازم و وسابل مخصوص ضدعفونی، سمپاشی و همچنین، مجهز به وسایل ایمنی باشند.

2- کارکنان دامداریها بر حسب وظیفه باید، مجهز به کلاه، لباس کار و چکمه باشند و سایر وسایل بهداشتی و ایمنی برای آنان در واحد مهیا باشد.

منبع: اخبار روستا