مامیلاریا MAMMILARIA
نام علمی جنس مامیلارریا اشاره به برآمدگی توبوکولی ساختمان این کاکتوس است (مشتق از Mammilla) و نخستین بار گیاهشناس انگلیسی به نام E.H.Hawarth (1812م) کاشف آن بوده است. زادگاه مامیلاریاها بیشتر مکزیک بوده . گسترشگاه زیستشان در جنوب خاوری آمریکا و غرب هندوستان و از صخره های شیب دار و کوهستان های بلند گرفته تا پهنه های هموار و پست شنی, نمکی، کناره های دریا دگرگونی می یابد. حدود دو هزار گونه مامیلاریا شناخته شده اند که اندازه هایشان از گیاهانی به اندازه یک فندق گرفته تا توده های گسترده ای به اندازه یک چرخدستی متفاوت می باشند. گل های افقی شکل آنها در اندارههای کوچک و بزرگ به رنگ های، سفید، زرد، کرم، صورتی، ارغوانی و سبز در آغاز بهار تا پایان تابستان پدبدار می شوندکه از جوانه میانی به صورت حلقه هایی در پیرامون تاج رشد کرده و به آسانی توسط بیشتر گونه ها تولید می گردند. تیغ های یکدست و زیبای مامیلار یا شبیه به رگبرگ هایی است که گاهی به اندازه سوزن سخت و تیز و یا همانند مو انعطاف پذیر و نازکند و یا مانند قلاب ماهیگیری خمیده و دارای انحنا هستند. این تیغ ها به رنگ های گوناگون سیاه، سرخ، زرد، قهوه ای و سفید یکدست همراه با الیاف ضخیمی که آنها را به گونه ای کامل می پوشانند دیده شده اند. (البته خارهای مرکزی غالباً در قسمت انتهایی تیره تر هستند و رنگ خارهای شعاعی از زرد تا قرمز قهوه ای متغیر است)، مامیلاریاها به جایگاه های آفتابی به ویژه در آغازه های بهار تا تابستان گخ غنچههای گل در حال پدید آمدن هستند، نیازمندند. ولی در دمای بالای محیط نیاز به آفتاب در آنها کاهش یافته و محیط سایه آفتاب را میپسندند. درباره نیاز دمایی هم به جز چند گونه محدود، بیشتر آنها به دمای تا 4, درجه سانتیگراد سازگاری نشان می دهند و در فصل تابستان باید زیر دمای 38 درجه سانتیگراد نگاهداری گردند. کاکتوس های مامیلاریا بیشترین رشد خود را در ماه های خنک پایان پائیز و یا آغاز نخستین ماه های زمستان از سر میگیرند. ضمناً تهویه خوب هوا را نیز نباید از نظر دور داشت. برخلاف سایر کاکتوس ها که در دمای پائین (زیر صفر) به خواب میروند، مامیلاریاها به رشد و فعالیت می پردازند.
پایان زمستان در پهنه هایی مانند تهران و کرج با اندکی دگرگونی، مامیلاریاهایی که درون گلخانه یا پست پنجره های نورگیر می باشند، غنچه های خود را آشکار می سازند.
گهگاهی از سوی دوستداران یا پرورشدهندگان این گفته بازگو شده که، کاکتوسهایی که یکسال گل داشته در سال دیگر گل نداده یا بسیار کم گل می گردند.این رخداد به سبب کمبود نور در فصل بهار و تابستان پیش از آن بوده که ساخت و ساز جوانه های زایشی را به تأخیر می اندازد، پس باید به یاد داشت که بهتر است مامیلاریاها در فصل تابستان در فضای آزاد نگهداری گردند و در این باره خوب است از فضای سایه درختان یا دیوارها سود جست زیرا آفتاب شدید، سوختگی گیاه را در پی خواهد داشت. مامیلاریاها به سبب شمار فراوانی از غنچههای تازه که در فصل گل آوری پدید می آوردند به آسانی تولید بذر نمی نمایند. گل ها با نشست و برخاست حشرات گرده افشانی و کپسول های دارای بذر، پس از مدتی از بین آروئول ها بیرون خواهند آمد و کپسولها نیز پس از زمان کوتاهی از سبز به قرمز دگرگمی رنگ می دهند و در همین هنگام نیز باید کار بذرگیری انجام گیرد. بهتر است کپسولهای دارای بذر پس از گردآوری، چند روزی نگهداری شده تا رطوبت پوسته از بین بروند و آنگاه بیرون آوردن بذرها از کپسول ها را انجام و برای کشت آماده نمود. به سبب گستردگی جنس، مامیلاریاها در کشورهای دیگر جهان، گردآورندگان و دوست داران این دسته، جداگانه و تنها به نگهداری مامیلاریا می پردازند و البته چنین شیوهای پیامدهای بسیار خوبی در تنظیم رطوبت مناسب، دمای میانگین و دیگر مسائل فنی داشته و بازدهی بهتری را در پرورش فراهم خواهد ساخت.
میوه های مامیلاریا معمولاً بعد از گلدهی در برخی ماههای سال و در رنگهای سبز و صورتی ظاهر می شوند که هنگام رسیدن به سرخ رنگ می گردند.
گونه های معروف و شناخته شده مامیلاریاها در بین کلکسیونرها به قرار زیر می باشند:
M.albicoma, M.albilanata, M.blossfeldoana, M.bocasana, M.bombycina, M.boolii, M.camptotritha, M.calacantha, M.celsiana, M.centrucirrha, M.collinsii, M.compressa, M.confusa, M.dealbata, M.diacentra, M.discolor, M.dixanthoventron, M.elegans, M.elongata, M.fuscata, M.guelzowiana, M.geminispina, M.glassii, M.hahniana, M.hertrichiana, M.ingens, M.kraehenbuehii, M.lanata, M.microhelia, M.nana, M.nejapensis, M.perbella, M.mollendorffiana, M.plumosa, M.pringlei, M.rhodantha, M.rurstii, M.schiedeana, M.spinossima, M.saintpieana, M.supertexta, M.wilcoxii.
