گلايول

نام علمي:Gladiolus sp

تيره: Iridaceae

گلي زيبا و شناخت شده است. در ايران گلايول داراي ساقه گل‌دهنده بزرگ و در دنيا مشهور است. گلايول‌هاي اروپا اكثرا مينياتوري هستند. گياهي است علفي كه از جوانه‌هاي جانبي و فرعي در روي پداژه حاصل مي‌شود. تعداد برگ‌ها 1 تا 12 عدد است كه در قاعده همديگر را مي‌پوشانند.  گل‌آذين بصورت خوشه‌اي يا سنبله‌اي مي‌باشد و از انتهايي ساقه گل‌دهنده حاصل مي‌شود. گل، همه رنگها بجز آبي واقعي و سبز را دارا مي‌باشد. اندازه گلچه‌ها از حد مينياتور با قطر 2 سانتيمتر، كه با فاصله زياد روي ساقه‌هاي نازك منفرد يا داراي چند انشعاب قرار دارند، تا انواع درشت با ساقه به طول 2 متر و گلچه‌هاي با قطر 18 سانتيمتر يا بيشتر كه در دو رديف قرار گرفته‌اند وجود دارد. هر گلچه، 6 گلبرگ‌نما دارد و هر گلچه بوسيله دو غلاف سبز پوشيده شده است. اين گياه داراي پداژه مي‌باشد كه هر ساله جوانه انتهايي توليد پداژه جديدي كرده و خودش از بين مي‌رود. پداژه با 4 تا 6 فلس خشك يا پوسته كه بخش پاييني برگ‌هاي فصل رشد قبل است، پوشيده شده است. اين لايه ها به آساني از پداژه جدا مي‌شوند. محلي كه برگ به پداژه متصل مي‌شود گره نام دارد. هر گره يك يا دو جوانه دارد. وقتي گياه به مرحله 4 برگي رسيد، ريشه‌هاي منقبض شونده جديد از قاعده ساقه در حال رشد كه محل شروع تشكيل پداژه جديد است، خارج مي‌شود. اين ريشه‌ها آب ذخيره كرده و گياه را صاف نگه مي‌دارد. در قاعده پداژه يا پداژه‌هاي جديد، دستك‌هايي را تشكيل مي‌دهند كه انتهاي آنها متورم شده و پداژك‌ها حاصل مي‌شود.

روش تکثیر با پداژه و پداژک می باشد.

فريزيا

نام علمي: Freesi×hybrida

تيره:Iridaceae

گياهي دائمي و حساس به سرما است. كه با پداژه افزايش مي‌يابد برگ‌ها راست و شمشيري داراي گلهاي قيفي شكل و گل‌آذين آن بصورت خوشه‌اي مي‌باشد. از وسط برگ‌ها ساقه‌هاي گل‌دهنده بيرون مي‌آيد كه هر يك از ساقه‌ها در انتهاي خود، كه نسبت به بقيه ساقه زاويه 90 درجه دارد (ساقه گل‌دهنده حالت افقي دارد)، بطور معمول 4 تا 8 عدد گل معطر قيفي شكل توليد مي‌كنند كه به رنگ‌هاي زرد، صورتي، قرمز، آبي يا سفيد است. مشكل اين گياه، ساقه گل‌دهنده كوتاه دارد. از محور برگ ساقه اصلي، ممكن است ساقه‌هاي فرعي رشد كرده هر كدام داراي گل‌آذين باشند. گياهي روزخنثي مي‌باشد.

با بذر و پداژه قابل تکثیر می باشد.

لوپن

نام علمی: (Lupinuspolyphyllus)

خانواده: خانواده: تيره بقولات (Leguminose)

در اصل داراي گلهاي آبي تيره است. براي تكثير، يك يا دو بذر آن را مستقيما در هر گلدان كشت مي‌كنند. بذر اين گياه بسيار نامنظم جوانه مي‌زند و پس از سبز شدن، بوته‌هاي بسيار ضعيفي تشكيل مي‌شوند كه در نتيجه گرماي تابستان از بين مي‌روند. در پاييز بوته‌هاي باقي مانده گل مختصري مي‌دهند. از بين آنها پايه‌هاي نامناسب را حذف  مي‌كنند و بقيه را زير شاسي مي‌‌چينند تا زمستان سپري شود. براي توليد گل بريده، اين گياهان در ارديبهشت‌ماه به فاصله 80 سانتيمتر از يكديگر، در خاكي قوي و عميق كشت مي‌كنند كه با گرم شدن هوا به گل مي‌روند و مجددا در پاييز گل فراواني توليد مي‌كند.

گل نخود

نام علمی: (Lathyrusodoratus)

خانواده: تيره بقولات (Leguminose)

جزء گلهاي فصلي و داراي گلهايي به رنگ‌هاي مختلف قرمز و بنفش، طلايي و غيره مي‌باشد. از طريق كاشت بذر تكثير مي‌شود. كشت و كار اين گياه بيشتر به منظور توليد گل بريده صورت مي‌گيرد. گل مقاوم به سرما است.

براي توليد گل در ماه‌هاي زمستان، و هم در هواي آزاد امكان پذير است. بذر ارقام گلخانه‌اي در 15 مردادماه در گلخانه كشت مي‌شود و دو ماه بعد گياهان در بستر مخصوص براي توليد گل بريده جابجا مي‌شوند. برداشت گل در دي  و بهمن‌ صورت مي‌گيرد.

لاله

نام علمي:Tulipagesneriana

تيره:Liliaceae

گياهي چندساله و سوخ‌دار است (سوخ آن چند سال طول مي‌كشد تا به گلدهي برسد) ولي در ظاهر از لحاظ گلكاري يك‌ساله است چون سوخ اصلي آن فقط يك سال زراعي دوام دارد، اما هرساله با سوخ جديدي جايگزين مي‌شود و به ظاهر هيچ تغيير نكرده است. در مناطق سردسيري دائمي است ولي در نواحي گرمسيري سوخ‌هاي تيمار شده با سرما كشت مي‌شود و پس از گلدهي از بين مي‌رود.

لاله گياهي است با فلس‌هاي مطبق و دمگلي شبيه به ساقه كه روي آن 5–3 برگ ساده وجود دارد.گلها هيپوژينوس، ايستاده، استكاني شكل، گلپوش 6 قسمتي، فاقد شهد، فاقد خامه يا تك‌خامه‌اي، كلاله 3 قسمتي، ميوه كپسول و پرزهاي فراوان است. بهار گل (w – c –w) مي‌باشد. به جز رنگ آبي حقيقي، ساير رنگ‌ها را داراست. در برخي گلهايلاله شكست رنگ داريم كه اين علت، عارضه ويروسي مي‌باشد.

تکثیر آن با بذر و سوخ می باشد.

سنبل

نام علمي:HyacinthusorientalisL

تيره:Liliaceae

سنبل گياهي علفي دائمي و سوخدار بوده، سوخ آن مطبق است كه چندين سال عمر مي‌كند و هرساله نيز رشد و نمو مي‌كند. گلها پس از سبز شدن گياه تشكيل مي ‌شوند . گل‌آذين كامل از پاييز ظاهرمي‌شود. ساقه گل‌دهنده گوشتي و توخالي بطول 25 تا 45 سانتيمتر توليد كرده كه در نيمه دوم اين ساقه، گلها بصورت خوشه‌اي و زنگوله‌اي قرار دارند. هر گل داراي 6 گلبرگ و تعداد كاسبرگ‌ها ممكن است 6 عدد يا بيشتر باشد. داراي 6 پرچم و يك تخمدان سه برچه‌اي بوده و ميوه كپسول را بوجود مي‌آورد. گلها بصورت كم‌پر يا پرپر هستند. تعداد گلبرگ‌ها در حالت كم‌پر و پرپر با هم فرق نمي‌كنند بلكه تعداد گلچه‌ها با هم فرق مي‌كنند.سنبل ايراني كم‌پر مي‌با شد. گلهاي تك‌رنگ نسبت به گلهاي دو رنگ از اهميت بيشتري برخوردارند.

ازدیاد آن با بذر ، سوخک، ته برداری و ته شکافی می باشد.

ليليوم

نام علمي: Lilium.sp

تيره:Liliaceae

سوسن گياهي دائمي با سوخ‌هاي فلسي بدون پوشش است كه رنگ فلس‌ها در گونه‌هاي ‌مختلف متفاوت است. به سرما مقاوم است و ساقه گل‌دهنده در بهار تشكيل مي‌دهد كه از برگ‌هاي كوتاه نيزه‌اي شكل پوشيده شده است و تابستان گل (c-w-c) مي‌باشد. در انتهاي ساقه گلها بصورت منفرد و مجموعه‌اي قرار دارند. گلها درشت، متوسط و يا كوچك و بطور معمول چندتايي بوده داراي عطر تندي هستند. سطح گلبرگ‌ها به نقاط قرمز يا قهوه‌اي، خطوط يا پرزهايي آراسته است. گلبرگ‌ها طوري عقب برگشته‌اند كه پرچم‌هاي بلند به خوبي نمايان هستند. به جز رنگ آبي داراي رنگ‌هاي متنوع ديگر است. در سوخ سوسن دو نوع فلس وجود دارد. گروه بيروني و گروه دروني. فلس‌هاي بيروني خود فلس‌هاي دروني سال پيش هستند. فلس‌هاي بيروني فلس‌هاي دروني سال جاري را در بر مي‌گيرند. فلس‌هاي دروني از مريستمي جديد و فعال در نزديكي ساقه گل‌دهنده قديمي و در قاعده دروني‌ترين فلس تشكيل مي‌شوند. اين مريستم جانبي غالب شده و فلس‌هايي را بوجود مي‌آورد كه بزرگ شده و فلس‌هاي دروني سال بعد را تشكيل مي‌دهند.

روش تكثير بوسیله جدا كردن فلس‌ها و ريشه‌دار كردن آنها،  بذر، جدا كردن سوخك و  سوخيزه(سوخ‌هاي كوچكي است كه در محور برگ‌ها تشكيل مي‌شود) می باشد.