ربوتیا REBUTIA

ربوتیا از کاکتوس های کروی شکل و زادگاهش آمریکای جنوبی است. روی بدنه این کاکتوس برجستگی هایی نیز یافت می شود. بیشینه بلندی آن به 15 سانتیمتر می رسد و علیرقم پاکوتاهی اش به نسبت خود گیاه، گل هایی بزرگ در رنگ های گوناگون: زرد، سرخ، نارنجی، ارغوانی و سفید آشکار می سازد. فصل گلدهی آن بهار و تابستان بوده اندکی سابه را نیز می پسندند. در برابر سرما تا 1/1 درجه سانتیگراد زیر صفر، پایداری نشان می دهد. ربوتیا نسبت به گرما حساسیت فراوانی داشته و در دمای زیاد خود را جمع کرده و کرک های آن رنگ کدری به خود می گیرند. هرگاه رطوبت محیط بالا باشد برای رشد و تولید ربوتیا بهتر می باشد و از همین رو پهنه های شمالی ایران برای تولید و پرورش ربوتیا بسیار مناسبند. باید به یاد داشت که ربوتیاهای پرورش یافته در پهنه های مرطوب پس از آورده شدن به نقاط خشکی مانند تهران، سرزندگی و شادابی خود را از دست می دهند.

این گونه کاکتوس به فراوانی تولید پاجوش نموده و به آسانی نیز از طریق کاشت قلمه و بذر تکثیر می گردند. گردآورندگان و دوستداران گیاه که مایلند در همه فصل ها کاکتوس گلدار داشته باشند، معمولاً شماری از ربوتیاها به رنگ های گوناگون را در کلکسیون خود نگهداری می کنند. در گلخانه های کوچک بهتر است ربوتیا در مکان های کم نور و مرطوب تر نهاده شوند. البته همگی گونه هایی است که با داشتن شرایط مناسب و خوب در همگی فصل های سال، گل هایی به رنگ نارنجی خوشرنگ آشکار می سازد.

درباره آبدهی ربوتیا در فصل گرم باید دقت کامل داشت، زیرا زیاد شدن آب سبب پوسیدگی سریع گیاه می گردد. پیکر پوشیده از کرک R.minuscula، زیبایی زنده ای به آن می دهد. گونه های دیگر ربوتیا نیز در فصل گلدهی بسیار زیبا هستند. ولی از بهترین و زیباترین گونه ربوتیاها می توان گونه R.minuscula را نام برد. در گزینش خاک مناسب برای ربوتیا بهتر است اندازه ماسه بیشتر باشد. گفتنی است که ربوتیاها نسبت به کنه های گیاهی حساس می باشند.

از جنس ربوتیا، دو رگه های گوناگونی بدست آمده است. گونه های شناخته شده آن در زیر اشاره می شود:

R.albiflora, R.calliantha, R.chrysacantha, R.glomeriseta, R.graciliflora, R.grandiflora, R.heliosa, R.kuperana, R.krainziana,, R.marsonerir, R.minuscula, R.senilis, R.spinossima, R.violaciflora, R.wessneriana, R.xanthocarap.