بقیه ژن‌ها در نتیجه 4 عامل ( اتیلن-زخم- کاربرد اکسین و ...) بیان می‌شوند.  اگر تعدا بیشتری ژن در نتیجه عوامل 4 گانه فعال شده، منجرب تولید مقادیر بسیار زیاد اتیلن خواهد شد که آن را سیستم 2 می‌نامند.

ژن‌هایی که در نتیجه رسیدن فعال می‌شوند تا آخر عمر محصول فعال باقی می‌مانند ، ولی ژن‌هایی که در نتیجه عوامل 4 گانه فعال می‌شوند تا زماانی که این محرک‌ها وجود داشته باشند یا محصول واردد مرحله فرازگرایی شده باشد فعال هستند.

یکی از جاهائیکه اتیلن و تنفس به هم ارتباط دارند مرحله مصرف ATP  در آنزیم SAM سینتاز است.

اگر تنفس کافی نباشد اتیلن نیز تولید نمی‌شود، چون برای تولید اتیلن ATP نیاز است.

برای تولید خود متیونین مصرف انرژی نیازمند است.

آنزیم مالونیل ترانسفراز در محیط باشد با ترکیب با Acc آنرا تبدیل به MACC می‌کند که شکل ذخیره‌ای است.

در محصولات کلیماکتریک که به مرحله کلیماکتریک نرسیده‌اند و غیر کلیماکتریک این سیستم فعال است.

CO2 در بیان ژن‌های Acc اکسیداز موثر می‌باشد نه در خود واکنش.

CO2 در غلظت‌های پایین اثر مثبت داردو

مرحله پیری باعث افزایش فعالیت Acc اکسیداز می‌شود.

دمای بالاتر از 35 درجه سانتی گراد مانع از فعالیت آنزیم Acc اکسیداز می‌شود و از اتیلن جلوگیری می‌کند.

وجود اتیلن و پیری و غلظت‌های پایین CO2 کمتر از 1% باعث تحریک ژن‌های فعالیت Acc سینتاز می‌شود.

غلظت‌های زیاد CO2 اثر بازدارنده دارند.

یون  CO  از فعالیت Acc اکسیداز جلوگیری می‌کند.

محدود ه فعالیت آنزیم‌ها ( 35- درجه سانتی گراد  و بهترین دما 25-20 درجه سانتی گراد است.)

ترکیبات AVG , AOA  از فعالیت ACC سینتاز جلوگیری می‌کند.

غلظت‌های بالای CO2 از فعالیت این آنزیم جلوگیری می‌کنند.

کربن‌های 3 و 4 متیونین تبدیل به اتیلن می‌شوند.

کینازها آنزیم‌هایی هستند که یک گره فسفات را منتقل می‌کنند.

اگر O2 نباشد  هم متیونین و هم اتیلن تولید نمی‌شود.

گیرنده‌های پروتئینی باید در غشاء سلول باشند تا اتیلن را پذیرش کرده و اثر آن اتفاق بیافتد در غشاء سلو یون Ca2+

از مرحله پذیرش هورمو توسط گیرنده تا انتقال به هسته را Signal transoduction  گویند.

هسته به تشخیص خود ژن‌های متفاوت مانند ژن‌های سه گانه جوانه زنی یا زخم یا پیری یا استرس را بیان می‌کند.

عوامل موثر بر تولید و اثر اتیلن

1. ژنوتیپ: گونه‌های مختلف عکس العمل ها و توانایی‌های متفاوتی در برابر اتیلن دارند .

میزان اتیلن تولیدی یک محصول براساس وزن میوه + وزن واحد حجم در دمای مشخص

1. سن فیزیولوژیکی محصول: اگر به مرحله بلوغ رسیده باشند عکس العمل نسبت به اتیلن بیشتر است.
2. دما: پذیرش توسط گیرنده‌ها هم تابع درجه حرارت است.
3. میزان اکسیژن: کمتر از 8 % باعث کاهش تولید و اثر اتیلن می‌شود و بالاتر از 21% باعث تحریک اتیلن
4. غلظت CO2 : غلظت‌های بالا از تولید و اثر اتیلن جلوگیری می‌کنند. CO2 به طور رقابتی از عمل اتیلن جلوگیری می‌کند با اشغال گیرنده‌ها در غلظت بالاتر از  1%  در موز از سبززدایی جلوگیری می‌کند. غلظت‌های بالا هم اثرات مخرب بر روی محصول دارند به دلیل ایجاد زخم و آسیب روی محصول
5. اتیلن بیرونی: باعث اتوکاتالیتی
6. عوامل دیگر : برخی ترکیبات مانند پروپیلن یا مونواکسید کربن یا استیلن می‌تواند تولید اتیلن را در محصولات افزایش دهند و اثر اتیلن را تقلید بکنند.

وجود کربوهیدرات‌های محلول در محیط به دلیل افزایش  تنفس و تسریع در تولید متیونین تولید اتیلن را افزایش می‌یابد.

استرس‌ها، تابانیدن اشعه و بیماری‌ها تولید اتیلن را تحریک می‌کنند.

اتیلن در گیاهان منجرب فعال شدن سیستم دفاعی و مقاومت می‌شود.

نحوه کنترل اتیلن.