نام فارسی : داوودی

نام علمی : Chrysanthemum, morifolium

نام انگلیسی : Chrysanthemum

خانواده: Compositae

مهمترین گل بریدنی در دنیا می‌باشد. گیاهی چندساله ، مقاوم به سرما و بوسیله دستک‌هایی در سطح زمین گسترش می‌یابد و خیلی سریع یک محوطه را می‌پوشاند. تولید تعداد زیادی ساقه ایستاده می‌کند که در صورت لزوم باید قطع و هرس شوند. هر ساقه می‌تواند تعداد زیادی شاخه‌های فرعی داشته باشد. برگ‌های آن ممکن است صاف یا دندانه‌دار باشد که بصورت متناوب روی ساقه قرار دارند. گاهی ساقه و برگ‌های آن کمی چسبناک است. بر اثر مالش و خراش دادن برگ‌ها، بوی خوبی از آن متصاعد می‌شود.

چون این گل جزء تیره کلاپرک‌سانان می‌باشد، هر گل‌آذین منفرد دارای دو نوع گل (گلچه) است. گلهایی که در سمت بیرونی طبق واقع شده‌اند گلهای ماده و گلهایی که در وسط قرار دارند دو جنسی و معمولا بارورند. هرچه تعداد

گلچه‌ها بیشتر گلها پرپر به نظر می‌رسند. گلبرگ‌ها در تمام رنگ‌ها به جزء آبی دیده می‌شوند. گیاهی است روز کوتاه ولی برخی رقم‌ها بی‌تفاوت هستند.

روش تکثیر

• بذر: داودی یک گیاه آلوگام (دگرگشن) بوده و هتروزیگوسیتی بالا دارد، افزایش با بذر فقط برای بهنژادی بکار می‌رود.

• قلمه:روش تجاری افزایش داودی می‌باشد. زمان قلمه‌گیری در بهار می‌باشد. دمای بستر کاشت قلمه ۲۱-۱۸ درجه سانتی‌گراد و دمای هوا ۱۸-۱۵ درجه باشد. پس از ۱۰ تا ۲۰ روز قلمه‌ها ریشه‌دار می‌شوند.چون قلمه‌های بخش میانی پایه مادری به علت عدم دریافت نور کافی ضعیف هستند، قلمه‌ها بطور معمول از شاخه‌های اطراف و جانبی پایه مادری انتخاب می‌شوند.پس از کاشت قلمه‌ها آنها را در شرایط روز بلند قرار می‌دهند تا بوته‌های حاصل به حد کافی رشد نموده و تولید ساقه‌های طویل نماید (عملیات افزایش و تکثیر در شرایط روز بلند انجام می‌گیرد.).سپس به شرایط روزکوتاه منتقل می‌شود تا گلدهی در آنها تحریک شود.حدود سه ماه پس از قلمه‌گیری گلدهی شروع می‌شود.در کشت گلدانی قلمه‌ها با زاویه ۴۵ درجه کاشته شده تا غالبیت انتهایی از بین برود.

• قلمه برگ‌دار

تقسیم بوته: گیاه داودی دستک‌هایی تولید می‌کند که به یک توده چند ساقه‌ای منجر می‌شود و با آن می‌توان گیاه را زیاد کرد. معمولا در اوایل پاییز یا اوایل بهار انجام می‌شود.تقسیم بوته به دو صورت انجام می‌شود. یا اینکه گیاهچه‌های کوچک را که دارای ریشه کافی هستند جدا کرده و می‌کارند و توده پیر را دور می‌اندازند و یا اینکه کل گیاه را همراه توده پیر تقسیم کرده و می‌کارند.

نیازهای محیطی:

دما: c ˚ ۱۵ حداقل

نور: متوسط

آبیاری: دو هفته یک مرتبه در تمام طول سال- متوسط

آفات و بیماریها: مشکل مهم شته ها و بقیه موارد بندرت آسیب وارد می سازد. شته ها، گوش خیزک، eelworms، شپشکهای سپید،مینوز، کنه های قرمز تار عنکبوتی و سفید بالک آسیب میزنند. حساس به پوسیدگی قارچی کپک خاکستری، سفیدک پودری و زنگ سفید. ویروسها ممکن است باعث کوتولوگی، علائم زردی و چروکیدگی برگها شوند.

سطح زیر کشت : حدود ۱۰۰۰۰۰ مترمربع گلخانه و ۲۵۰۰۰۰ متر مربع فضای باز