گلایول

نام علمی:Gladiolus sp

تیره: Iridaceae

گلی زیبا و شناخت شده است. در ایران گلایول دارای ساقه گل‌دهنده بزرگ و در دنیا مشهور است. گلایول‌های اروپا اکثرا مینیاتوری هستند. گیاهی است علفی که از جوانه‌های جانبی و فرعی در روی پداژه حاصل می‌شود. تعداد برگ‌ها ۱ تا ۱۲ عدد است که در قاعده همدیگر را می‌پوشانند.  گل‌آذین بصورت خوشه‌ای یا سنبله‌ای می‌باشد و از انتهایی ساقه گل‌دهنده حاصل می‌شود. گل، همه رنگها بجز آبی واقعی و سبز را دارا می‌باشد. اندازه گلچه‌ها از حد مینیاتور با قطر ۲ سانتیمتر، که با فاصله زیاد روی ساقه‌های نازک منفرد یا دارای چند انشعاب قرار دارند، تا انواع درشت با ساقه به طول ۲ متر و گلچه‌های با قطر ۱۸ سانتیمتر یا بیشتر که در دو ردیف قرار گرفته‌اند وجود دارد. هر گلچه، ۶ گلبرگ‌نما دارد و هر گلچه بوسیله دو غلاف سبز پوشیده شده است. این گیاه دارای پداژه می‌باشد که هر ساله جوانه انتهایی تولید پداژه جدیدی کرده و خودش از بین می‌رود. پداژه با ۴ تا ۶ فلس خشک یا پوسته که بخش پایینی برگ‌های فصل رشد قبل است، پوشیده شده است. این لایه ها به آسانی از پداژه جدا می‌شوند. محلی که برگ به پداژه متصل می‌شود گره نام دارد. هر گره یک یا دو جوانه دارد. وقتی گیاه به مرحله ۴ برگی رسید، ریشه‌های منقبض شونده جدید از قاعده ساقه در حال رشد که محل شروع تشکیل پداژه جدید است، خارج می‌شود. این ریشه‌ها آب ذخیره کرده و گیاه را صاف نگه می‌دارد. در قاعده پداژه یا پداژه‌های جدید، دستک‌هایی را تشکیل می‌دهند که انتهای آنها متورم شده و پداژک‌ها حاصل می‌شود.

روش تکثیر با پداژه و پداژک می باشد.

فریزیا

نام علمی: Freesi×hybrida

تیره:Iridaceae

گیاهی دائمی و حساس به سرما است. که با پداژه افزایش می‌یابد برگ‌ها راست و شمشیری دارای گلهای قیفی شکل و گل‌آذین آن بصورت خوشه‌ای می‌باشد. از وسط برگ‌ها ساقه‌های گل‌دهنده بیرون می‌آید که هر یک از ساقه‌ها در انتهای خود، که نسبت به بقیه ساقه زاویه ۹۰ درجه دارد (ساقه گل‌دهنده حالت افقی دارد)، بطور معمول ۴ تا ۸ عدد گل معطر قیفی شکل تولید می‌کنند که به رنگ‌های زرد، صورتی، قرمز، آبی یا سفید است. مشکل این گیاه، ساقه گل‌دهنده کوتاه دارد. از محور برگ ساقه اصلی، ممکن است ساقه‌های فرعی رشد کرده هر کدام دارای گل‌آذین باشند. گیاهی روزخنثی می‌باشد.

با بذر و پداژه قابل تکثیر می باشد.

لوپن

نام علمی: (Lupinuspolyphyllus)

خانواده: خانواده: تیره بقولات (Leguminose)

در اصل دارای گلهای آبی تیره است. برای تکثیر، یک یا دو بذر آن را مستقیما در هر گلدان کشت می‌کنند. بذر این گیاه بسیار نامنظم جوانه می‌زند و پس از سبز شدن، بوته‌های بسیار ضعیفی تشکیل می‌شوند که در نتیجه گرمای تابستان از بین می‌روند. در پاییز بوته‌های باقی مانده گل مختصری می‌دهند. از بین آنها پایه‌های نامناسب را حذف  می‌کنند و بقیه را زیر شاسی می‌‌چینند تا زمستان سپری شود. برای تولید گل بریده، این گیاهان در اردیبهشت‌ماه به فاصله ۸۰ سانتیمتر از یکدیگر، در خاکی قوی و عمیق کشت می‌کنند که با گرم شدن هوا به گل می‌روند و مجددا در پاییز گل فراوانی تولید می‌کند.

گل نخود

نام علمی: (Lathyrusodoratus)

خانواده: تیره بقولات (Leguminose)

جزء گلهای فصلی و دارای گلهایی به رنگ‌های مختلف قرمز و بنفش، طلایی و غیره می‌باشد. از طریق کاشت بذر تکثیر می‌شود. کشت و کار این گیاه بیشتر به منظور تولید گل بریده صورت می‌گیرد. گل مقاوم به سرما است.

برای تولید گل در ماه‌های زمستان، و هم در هوای آزاد امکان پذیر است. بذر ارقام گلخانه‌ای در ۱۵ مردادماه در گلخانه کشت می‌شود و دو ماه بعد گیاهان در بستر مخصوص برای تولید گل بریده جابجا می‌شوند. برداشت گل در دی  و بهمن‌ صورت می‌گیرد.

لاله

نام علمی:Tulipagesneriana

تیره:Liliaceae

گیاهی چندساله و سوخ‌دار است (سوخ آن چند سال طول می‌کشد تا به گلدهی برسد) ولی در ظاهر از لحاظ گلکاری یک‌ساله است چون سوخ اصلی آن فقط یک سال زراعی دوام دارد، اما هرساله با سوخ جدیدی جایگزین می‌شود و به ظاهر هیچ تغییر نکرده است. در مناطق سردسیری دائمی است ولی در نواحی گرمسیری سوخ‌های تیمار شده با سرما کشت می‌شود و پس از گلدهی از بین می‌رود.

لاله گیاهی است با فلس‌های مطبق و دمگلی شبیه به ساقه که روی آن ۵–۳ برگ ساده وجود دارد.گلها هیپوژینوس، ایستاده، استکانی شکل، گلپوش ۶ قسمتی، فاقد شهد، فاقد خامه یا تک‌خامه‌ای، کلاله ۳ قسمتی، میوه کپسول و پرزهای فراوان است. بهار گل (w – c –w) می‌باشد. به جز رنگ آبی حقیقی، سایر رنگ‌ها را داراست. در برخی گلهایلاله شکست رنگ داریم که این علت، عارضه ویروسی می‌باشد.

تکثیر آن با بذر و سوخ می باشد.

سنبل

نام علمی:HyacinthusorientalisL

تیره:Liliaceae

سنبل گیاهی علفی دائمی و سوخدار بوده، سوخ آن مطبق است که چندین سال عمر می‌کند و هرساله نیز رشد و نمو می‌کند. گلها پس از سبز شدن گیاه تشکیل می ‌شوند . گل‌آذین کامل از پاییز ظاهرمی‌شود. ساقه گل‌دهنده گوشتی و توخالی بطول ۲۵ تا ۴۵ سانتیمتر تولید کرده که در نیمه دوم این ساقه، گلها بصورت خوشه‌ای و زنگوله‌ای قرار دارند. هر گل دارای ۶ گلبرگ و تعداد کاسبرگ‌ها ممکن است ۶ عدد یا بیشتر باشد. دارای ۶ پرچم و یک تخمدان سه برچه‌ای بوده و میوه کپسول را بوجود می‌آورد. گلها بصورت کم‌پر یا پرپر هستند. تعداد گلبرگ‌ها در حالت کم‌پر و پرپر با هم فرق نمی‌کنند بلکه تعداد گلچه‌ها با هم فرق می‌کنند.سنبل ایرانی کم‌پر می‌با شد. گلهای تک‌رنگ نسبت به گلهای دو رنگ از اهمیت بیشتری برخوردارند.

ازدیاد آن با بذر ، سوخک، ته برداری و ته شکافی می باشد.

لیلیوم

نام علمی: Lilium.sp

تیره:Liliaceae

سوسن گیاهی دائمی با سوخ‌های فلسی بدون پوشش است که رنگ فلس‌ها در گونه‌های ‌مختلف متفاوت است. به سرما مقاوم است و ساقه گل‌دهنده در بهار تشکیل می‌دهد که از برگ‌های کوتاه نیزه‌ای شکل پوشیده شده است و تابستان گل (c-w-c) می‌باشد. در انتهای ساقه گلها بصورت منفرد و مجموعه‌ای قرار دارند. گلها درشت، متوسط و یا کوچک و بطور معمول چندتایی بوده دارای عطر تندی هستند. سطح گلبرگ‌ها به نقاط قرمز یا قهوه‌ای، خطوط یا پرزهایی آراسته است. گلبرگ‌ها طوری عقب برگشته‌اند که پرچم‌های بلند به خوبی نمایان هستند. به جز رنگ آبی دارای رنگ‌های متنوع دیگر است. در سوخ سوسن دو نوع فلس وجود دارد. گروه بیرونی و گروه درونی. فلس‌های بیرونی خود فلس‌های درونی سال پیش هستند. فلس‌های بیرونی فلس‌های درونی سال جاری را در بر می‌گیرند. فلس‌های درونی از مریستمی جدید و فعال در نزدیکی ساقه گل‌دهنده قدیمی و در قاعده درونی‌ترین فلس تشکیل می‌شوند. این مریستم جانبی غالب شده و فلس‌هایی را بوجود می‌آورد که بزرگ شده و فلس‌های درونی سال بعد را تشکیل می‌دهند.

روش تکثیر بوسیله جدا کردن فلس‌ها و ریشه‌دار کردن آنها،  بذر، جدا کردن سوخک و  سوخیزه(سوخ‌های کوچکی است که در محور برگ‌ها تشکیل می‌شود) می باشد.