زوفا

نام انگلیسی: Hyssop

نام علمی: Hyssopus officinalis L

تیره:Labiatae

شرح:گیاهی با شاخه های چوبی کوتاه، پایا و چهارگوش است. پاجوشهای براقی به طول ۲۰ -۶۰ سانتیمتر دارد که معمولا می ریزد. دارای برگهایی به طول ۳/۱ سانتیمتر و عرض ۲ – ۸ میلیمتر، متقابل خطی یا نیزه ای و کرکهای فراوان در دو طرف برگ است. گلهای آن در محور برگها تجمع می یابد. گل آذین آن یک طرفه است. جام گل به رنگ آبی یا مایل به بنفش ( و بندرت صورتی یا حتی سفید است ). گلهای آن در فاصله ماههای تیر و مرداد ظاهر می شود. تمام قسمتهای این گیاه بویی معطر و مزه اش گس و گاهی تلخ دارد.

قسمت های مورد استفاده: سرشاخه های گلدار خشک شده.

زیستگاه و گردآوری: این گیاه بندرت بحالت وحشی و گاهی در اطراف باغچه ها در اروپا می روید. به بریتانیا آورده شده است. سابقا بیشتر به شکل علف کاشته می شده و هنوز نیز گاهی آن را به عنوان یک گیاه زینتی می کارند. کشت آن به وسیله دانه یا تقسیم ریشه ها صورت می گیرد. پس از برداشت محصول، گیاه را باید در سایه در حرارت کمتر از ۳۵ درجه سانتیگراد خشکاند.

ایران: این گیاه در شمال غربی ایران و بلوچستان می روید.

ترکیبات و اثر: حاوی اسانسهای فرار، فلاونوئیدها و مقدار کمی تانن است. اساسا از آن برای تحریک ترشحات معده و افزایش اشتها استفاده می شود. همچنین یک داوری پبشاب آور و ضد اسپاسم است و در برونشیت به عنوان یک ضد التهاب مصرف می شود.

مصرف:دم کرده زوفا را ( یک لیتر آب سرد را بر روی یک مشت از گیاه بریزید، بجوشانید و بگذارید سرد شود) عمدتا برای تحریک اشتها ( همچنین همراه با سایر مواد متشکله در تعدادی از لیکورها ) مصرف می کنند. در بعضی مواقع به عنوان ضد التهاب در برونشیت و نیز ضد اسهال و از بین برنده نفخ به کار می رود. در آشپزی به عنوان چاشنی مصرف دارد.