راه‌های شناسایی کمبود عناصر غذایی در مو

کمبود ازت در مو:

برگ‌های کوچک و جوان سبز روشن مایل به زرد برگ‌های مسن‌تر سبز مایل به بنفش که قبل از رشد کامل خزان می‌کنند. دمبرگ‌ها و شاخه‌ها ی قرمز نازک و کوتاه می‌شود و حبه وخوشه‌های انگو کوچک مانده و کاملا خوب نمی‌رسد.

کمبود پتاس در برگ‌های پیر:

بین رگبرگ‌ها و حاشیه‌های برگ حالت زردی ایجاد شده که پس از مدتی قرمز مایل به ارغوانی شده سوختگی ایجاد کرده و قهوه‌ای شده، سپس برگ‌ها چین خورده و می‌شکند.

کمبود پتاس در برگ‌های جوان:

حاشیه برگ‌ها زرد مایل به قهوه‌ای شده و با ایجاد سوختگی خزان می‌کند.

کمبود کلسیم و فسفر:

برگ‌ها به رنگ سبز تیره در آمده و از کناره‌ها شروع به زرد شدن می‌کند. سپس در حاشیه ایجاد سوختگی قهوه‌ای شده و می‌شکند.

کمبود منیزیم در انگور سفید:

در انگور سفید ابتدا پهنک برگ مسن بطور موضعی (لکه‌ای) یا بطور مرکزی زرد شده و سوختگی ایجاد می‌کند. ولی رگبرگ‌ها همچنان سبز باقی می‌مانند.

کمبود منیزیم در انگور سیاه:

در انگور سیاه حاشیه برگ و ما بین رگبرگ‌های مسن زرد مایل به قرمز و ارغوانی در آمده که حالات پیشرفته قهوه‌ای شده و با ایجاد سوختگی قبل خزان می‌ریزد.

کمبود بر:

برگ‌های جوان سر شاخه‌ها زرد شده و رشد آن متوقف می‌گردد. شاخه‌ها از قسمت سر جوانه‌ها قهوه‌ای شده و شروع به خشکیدن می‌نمایند.

کمبود روی:

رشد برگ‌ها متوقف شده و برگ‌های جوان از قسمت سر شاخه‌ها ضعیف و رنگ پریده می‌شود ولی رگبرگ‌ها همچنان سبز باقی می‌مانند.

کمبود فسفر:

برگ‌های مسن‌تر به رنگ تیره در آمده و از کناره حاشیه شروع به زرد شدن می‌نمایند. که در حالات پیشرفته قهوه‌ای شده و رفته رفته با ایجاد سوختگی خشک و خزان می‌کند.

کاشت نهال مرغوب و اصلاح شده پایه و اساس احداث تاکستان فنی و اقتصادی می‌باشد.
در گذشته باغداران قلمه مو را مستقیما در باغ اصلی کشت می‌نمودنند که این امر سبب می‌شد در سال اول نتوانند به‌عمل آورده و در نتیجه تعداد زیادی از آنها خشک می‌شدند. در حالیکه امروزه این قلمه‌ها را در یک خزانه ریشه‌دار نموده و سپس در سال بعد نهال یکساله مو را در باغ کشت می‌کنند که در این صورت نهال‌های کاشته بلافاصله سبز نموده و با این روش درصد خطا حداکثر ده درصد بوده و بقیه بخوبی رشد نموده و باغ احداث شده از همان سال اول رشد رویشی خوبی خواهد داشت.

روش احداث خزانه تولید نهال انگور:

منظور تسریع در امر ریشه‌زایی بهتر است ابتدا قلمه‌های مو را (قلمه ساده یا پاشنه‌دار) تهیه نموده و در سیلو ریشه‌های اولیه را تولید و سپس در خزانه کشت نمائیم.

روش تهیه قلمه 

قلمه مو را از شاخه‌های یک‌ساله‌ای که خوب شده باشند تهیه می‌کنند و طول قلمه حداکثر ۳۵ سانتی‌متر و موقع تهیه قلمه باید توجه نمود که برش پایین قلمه را درست از زیر گره قطع کنیم و برش بالایی را حدود ۲ سانتی‌متر بالاتر از آخرین گره و به صورت مورب باشد.

اگر در انتهایی قلمه‌ها قسمتی از شاخه دوساله را باقی بگذاریم (به این قلمه‌ها پاشنه‌دار یا در ترکی دوغاناغ می‌گویند) درصد ریشه‌زایی آنها به علت داشتن مواد غذایی بیشتر در شاخه دوساله بهتر خواهد بود. قلمه‌ها که به صورت دسته‌های یکصدتایی بسته‌بندی می‌شود به صورت موازی وارونه (ته قلمه به پایین) در سیلویی که قبلا تهیه شده قرار می‌دهیم.

احداث سیلو برای ذخیره قلمه‌ها 

برای احداث سیلو در کنار باغ قطعه زمینی که رو به جنوب بوده و به خوبی آفتاب‌گیر باشد به عمق تقریبا ۶۰ سانتی‌متر کنده می‌شود و در ته گودال ماسه ریخته و پس از قراردادن بسته‌های قلمه‌ها تمامی سیلو با ماسه در بالایی قلمه‌های می‌ریزیم و در مدت نگهداری (حدودا ۱۵-۲۰ روز خواهد بود) باید توجه داشته باشیم که همیشه سطح ماسه‌ها را مرغوب نگه داشته باشیم.

کاشت قلمه‌ها در خزانه

بعد از ریشه‌دار شدن قلمه‌ها و قبل از اینکه ریشه‌ها رشد بیش از حد داشته باشند آنها را از سیلو به خزانه انتقال داده و در شیارهایی که قبلا آماده کرده‌ایم کشت می‌گردند.

بهتر است زمین خزانه را که قبلا به‌صورت جوی و پشته تهیه شده است (عرض ۷۰ سانتی‌متر) آبیاری نموده و سپس در زمان گاورو شدن قلمه را کشت کنیم (فاصله دو قلمه ۱۰ سانتی‌متر) پس از کاشت قلمه‌ها بلافاصله آبیاری انجام می‌شود و در مدت ۵ ماه (اگر در آخر اردیبهشت ماه قلمه به خزانه انتقال داده شود) قلمه به خوبی ریشه‌دار شده و به صورت یک نهال یک‌ساله قابل انتقال به محل اصلی خواهد بود.