گیاه‌شناسی فردوسی:

نام علمی: Erythrina crista-galli

نام رایج: ceibo ,coral tree,

نام فارسی: فردوسی، مرجان

نام تیره: Fabaceae یا Leguminosae

این گیاه درختچه یا درختی کوچک است که به­طور معمول ۸- ۵ متر رشد می­کند. ریشه آن یک ریشه اصلی است حاوی گره‌هایی است که به­وسیله باکتری تثبیت کننده نیتروژن که با ریشه­های درخت به­صورت همزیست به­سر می­برند ایجاد شده است. دارای تنه چوبی با شاخه­های نامنظم پوشیده از خارهای پهن ضخیم (قوی) است. دمبرگ­ها و گاهی رگبرگ میانی نیز خاردارند؛ برگچه‌ها تخم­مرغی- مستطیلی تا مستطیلی – سرنیزه­ای، به طول ۱۵- ۱۰ سانتیمتر، نوک کند، بی­کرک هستند. گل­­آذین آن از نوع خوشه و گل­ها به رنگ سرخ و به­طول ۵ سانتیمتر روی آن قرار دارند. گل از نوع پنتامر، کامل و با تقارن دوجانبه است. درفش پهن گل در حالت گل کامل باز و راست است اما در سایر اوقات روی ناو و حتی بال­های گرد کوتاه‌تر پیچیده شده است. کاسه گل از نوع پیوسته­گلبرگ، کوتاه، تقریباً سربریده شبیه یک لوله فلزی کوچک قرمز است. میوه درخت تک­برچه­ای و خشک از نوع لگوم است و طول کمی دارد. بذرهای شاه­بلوطی- قهوه­ای به شکل استوانه­ای درون لگوم­ها پراکنده­اند. فصل گلدهی این گیاه از ماه اردیبهشت شروع می­شود و تا اواخر ماه مهر ادامه دارد. هم به‌صورت جنسی (بذر) و هم غیرجنسی (قلمه) تکثیر می­شود ولی روش تکثیر رایج آن از طریق بذر می­باشد.

ارائه دهنده مطلب: سوده کمالی فرح آبادی